(.หญิง.)
แปม เก๊าเนิ้ง กิ่งมันบ่ถอน....บ่ไหวคลอนเฟือนเตี่ยงมันแต้เล่า ต๋ามกำลม เปิ้นปัดออกเข้า
มีแต่เก๊า ไหวหวั่นคลอนเฟือน กิ่งมันแต้ บ่แซสะเหลือน บ่เหมือนลมเจย ลำเพย ก่จะนั้น....
ใจ๋คำญิง นี้หนิมเตี่ยงมั่น บ่เป๋นหองเปิ้น..คนใด ยังเป๋นกระจก แว่นแก้วเงาใส บ่ไหวคลอนเงี่ยง จาย เหนอ

--> ยามลมพัดกิ่งใบ ส่ายไหว หากรากของต้นไม้ยังยึดแน่น ก็เหมือนกับใจข้าเจ้าละเหนอ

(.ชาย..)
ตั๋ว ปี้น้อยจักขอถาม.... ต๋าม กำลมเปิ้นมาเล่าอู้ ว่านายมีจู้ อยู่บ้านวังสิงห์คำ ฝ่ายตางปู้นเปิ้นมาใส่ผะจ๋ำ
บ้านวังสิงห์คำ เปิ้นมาหมั้นก่ไว้แล้ว....ตางฝ่ายปั๋นตั๋ว น้องนางแว่นแก้ว ก่ตกลงแล้ว บ่ไจ่กาหา
เปิ้นจะกินแขก แต่งก๋านก่วิวาห์ เมื่อใดจา ปี้น้อยไคร่ฮู้เก้า.... ส่วนไจยาบ่สมเปิงเจ้า
เพราะเขียมเข้าของ..เงินทอง ฝ่ายตางนาย บ่หมายเกี่ยวข้อง มาละหมองต่ำ ก้อย เหนอ

--> หมั้นหมายกับคนบ้านสังสิงห์คำแล้วไม่ใช่หรือ พี่มันจน พ่อแม่แว่นแก้วคงไม่อยากมาเกี่ยวดองด้วย

(.หญิง.)
ตั๋ว น้องนี้บ่ลาไหลหลง.... ก๋านตกลงก่ยังบ่แล้ว จึงเจิญตั๋วปี้มาห้วยแก้ว เพราะใคร่ฮู้กำฟู่กำจ๋า
จึงเจิญน้อย ปี้มาเปิกษา จะว่าใดจา ตั๋วน้องก่ไคร่ฮู้.... ก๋านตี้มาฟู่อู้
จะเอาเป็นจู้กาว่าเอาเป๋นเมีย หรือจักลบล้างลืมลายหน่ายเสีย
บ่เอาเป๋นเมีย หรือจักทิ้ง เสียแล้ว....
หรือเอาเป๋น เมียนางจ้างแก้ว อยู่เป๋นกู้ ข้างเตียมคิง ขอบอกนายหื้อแน่ใจ๋จริง
บ่อำพรางนาถ น้อง เหนอ

--> ใช่ที่ไหน ยังไม่ได้ตกลงเสียหน่อย เลยเรียกมาคุยไงล่ะ พี่รักจริงหวังแต่งหรือเปล่าคะ

(..ชาย.)
บ่จุ๊หรอกน้อง หื้อหม่นหมองหมาง.. บ่ล่อลวงพรางแม่นางฮ้างแค้ว ปี้หมายเอาเป๋นเมียนางจ้างแก้ว
บ่หื้อคลาดแคล้วเรื่องกำสีเนห์ หลอนแก้วน้องใจยังบ่เหว เตี่ยงสมคะเน เหมือนปี้กึ๊ดเล่า....
หลอนปี้จุ๊ก็ยังล่ายเจ้า ขอหื้อฟ้าผ่าหัวแม่เมียตาย ลูกแม่ญิง อู้เล่นก่บ่ดาย
ลูกป้อจาย อู้แต้ก่บ่ปัง.... หลอนนายต๋ายไปเป๋นไก่ตั้ง ปี้น้อยจักต๋ายเป็นพื้น
ฟู่บ่ถูก วันฟูกก่บ่ขืน ฟู่ม่าคืนตึงบ่ขืนเมื่อจ้าว.... ก๋านฮักกั๋นหองข้าตึงเจ้า เผียบเหมือนเหล้า..กับปาง
ปากกำไดปี้ก็ตึงอ้าง บ่ไจ่จางจาก น้อง เหนอ

--> ตกลงว่ารักจริงๆครับ ไม่จริงก็ขอให้ฟ้าผ่าแม่ของแว่นแก้วเลย (อ้าวไหงงั้นล่ะ)
เฮ้อโลกไมยุติธรรมผู้หญิงเนี่ย...พูดไม่จริงก็ไม่เห็นมีใครว่าอะไร ผู้ชายพูดจริงไปก็ไม่มีใครเชื่อ T_T (คารมใครเนี่ย)

(.หญิง.)
หลอน ว่าแต้เหมือนดั่งกำจา.... น้องขอสัญญากับตั๋วปี้น้อย บ่ขอฮักไผ ซักเต้ากึ่งก้อย
ขอฮักปี้น้อย ไจยานี้ก่คนเดียว คนอื่นนับร้อยตึงบ่แลบ่เหลียว จะขอฮักเดียวจายเดียวก่เต้านี้....
หลอนว่าน้องจุ๊หรือสัปปะรี้ ขอหื้อฟ้าผ่าหัวพ่อผัวต๋าย ลูกแม่ญิงบ่ไจ่ว่าบ่ดาย
ลูกป้อจายขี้จุ๊ก่แต้ๆ.... กิ๋นก่ยังตึงแก้ สะเรียมยำใส่แย้ บะเขือแจ้ยำใส่เตา
หลอนปี้น้อยไจยาฮักแต้ข้าเจ้า ก็ยินดีจิ่ม แต้ เหนอ

-->  แว่นแก้วก็รักจริงนะคะ ไม่จริงขอให้ฟ้าผ่าพ่อพี่น้อยสิคะ (พอกันเลย)

เอาเหอะ...หลังจากเกี้ยวกันแล้ว ส่างนันตาก็โผล่มาขัดขวาง ไปฟ้องพ่อแว่นแก้ว..ความถึงโรงถึงศาลยุ่งกันใหญ่แต่ในที่สุด ศาลตัดสินให้แว่นแก้วเลือกคู่ได้เอง

แน่ล่ะสิ..แว่นแก้วก็ต้องเลือก อ้ายน้อยไจยา แล้วก็สมหวังในความรักไป

แต่.............

ไม่มี Happy ending ในตำนานพวกนี้หรอกค่ะ....
ในที่สุดน้อยไจยาก็โดนส่างนันตาทำร้ายที่น้ำตกห้วยแก้วในอ้อมกอดของแว่นแก้ว เพราะเพลิงรัก เพลิงแค้น

สนใจไปตามรายละเอียดต่อได้ที่ http://topicstock.pantip.com/lumpini/topicstock/L2409665/L2409665.html

 เนี่ยล่ะค่ะ ศศิษยาก็มีเพลงนี้ในหัวมานานมากแล้ว....โดยเฉพาะท่อนที่ว่า

 'ก๋านตี้มาฟู่อู้
จะเอาเป็นจู้กาว่าเอาเป๋นเมีย หรือจักลบล้างลืมลายหน่ายเสีย บ่เอาเป๋นเมีย หรือจักทิ้ง เสียแล้ว....
หรือเอาเป๋น เมียนางจ้างแก้ว อยู่เป๋นกู้ ข้างเตียมคิง ขอบอกนายหื้อแน่ใจ๋จริง บ่อำพรางนาถ น้อง เหนอ'

กลับบ้านไปคราวนี้ท่าจะต้องไปซื้อ CD มาเสียแล้ว ฟัง Online มันไม่ได้อารมณ์เท่าไหร่

ขอขอบคุณนาย Karls Marx ที่ส่ง link เพลงมาให้ณ ที่นี้

http://www.cm77.com/song_online/0055.wma